Dwie normy opisują połączenie armatury z napędem i często są mylone. Różnica jest prosta: chodzi o rodzaj ruchu.
ISO 5211 – napędy ćwierćobrotowe
Dotyczy armatury obracanej o 90°: zaworów kulowych, przepustnic, kurków. Norma określa kołnierz (oznaczenia F03, F04, F05, F07, F10, F12 itd. – liczba to w przybliżeniu średnica podziałowa otworów w milimetrach podzielona przez dziesięć) oraz kształt i wymiar końcówki trzpienia: kwadrat, dwie płaszczyzny albo wpust.
Zawór „z płytą ISO” pozwala zamontować napęd bezpośrednio, bez indywidualnie dorabianej konsoli. Przykłady: BBW131ISO, BTB121ISO, BFL231ISO.
ISO 5210 – napędy wieloobrotowe
Dotyczy armatury, której trzpień wykonuje wiele obrotów: zasuw klinowych i zaworów grzybkowych. Kołnierze mają podobne oznaczenia (F10, F14, F16…), ale napęd przenosi moment przez nakrętkę lub tuleję i często musi też przejąć siłę osiową. Zasuwy przygotowane pod napęd elektryczny to np. SW055ISO, SW184ISO i SW043N.
Co podać przy zamówieniu napędu
- Wielkość kołnierza (np. F07) – często zawór ma dwa nawiercenia, np. F05/F07.
- Kształt i wymiar trzpienia (np. kwadrat 17 mm).
- Wymagany moment – patrz dobór momentu napędu.
- Dla ISO 5210: skok, średnicę i gwint trzpienia oraz to, czy trzpień jest wznoszący.
Wymiary przyłącza napędu są podane w kartach katalogowych na stronach produktów. Jeśli zawór i napęd mają różne kołnierze, stosuje się adapter – lepiej jednak dobrać komplet od razu, np. w dziale Napędy i wyposażenie.
Potrzebujesz doboru lub wyceny? Skontaktuj się z działem technicznym GTM Process Valves – armatura z własnego magazynu, z kartami katalogowymi i atestami.